Η παραχώρηση της Εγνατίας Οδού είναι ένα ξεπούλημα δημόσιας υποδομής, με το Δημόσιο να συνεχίζει να πληρώνει και τον ιδιώτη να εξασφαλίζει τα έσοδα.
Τα στοιχεία που καταθέτει ο Σύλλογος Εργαζομένων της ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. (Σ.Ε.Τ.Ε.Ο.) σε πρόσφατη ανάρτησή του είναι αποκαλυπτικά:
- Αύξηση διοδίων περίπου 170% έως το 2028. Για τα ΙΧ, η διαδρομή των 657 km από 19,30€ ανεβαίνει στα 52,20€. Για φορτηγά και λεωφορεία από 67,50€ στα 183,80€.
- Στον νέο σταθμό Πλατάνου, η διαδρομή Θεσσαλονίκη–Βέροια μετ’ επιστροφής για ΙΧ από 2,30€ φτάνει τα 9,40€, αύξηση άνω του 400%.
- Καταργούνται εκπτώσεις για συχνούς χρήστες και δωρεάν διελεύσεις ανέργων, ενώ ακόμη και οι απαλλαγές των κατοίκων παραμεθόριων περιοχών αποζημιώνονται από το Δημόσιο προς τον παραχωρησιούχο.
- Ο παραχωρησιούχος αναμένεται να εισπράττει περίπου 170 εκατ. € το 2026 και πάνω από 250 εκατ. € το 2028, ενώ το Δημόσιο καλείται να χρηματοδοτήσει εργασίες και υποχρεώσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
- Για τις σήραγγες, ενώ οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν ότι σημαντικό μέρος των εργασιών πιστοποίησης είχε ήδη ολοκληρωθεί ή βρισκόταν στο 90%, η διαδικασία επαναπιστοποίησης ανατέθηκε στον παραχωρησιούχο, με αρχική αποζημίωση 180 εκατ. € και στη συνέχεια επιπλέον 240 εκατ. € από τα αποθεματικά της ίδιας της Εγνατίας Οδού.
- Και το πιο χαρακτηριστικό: ένα περιουσιακό στοιχείο αξίας άνω των 7 δισ. € παραχωρείται για 35 χρόνια. Από το αρχικό τίμημα των 1,496 δισ. €, το τελικό τίμημα έπεσε στα 1,275 δισ. €, ενώ με τις προβλεπόμενες αφαιρέσεις και επιβαρύνσεις οι εργαζόμενοι υπολογίζουν ότι η καθαρή αξία της παραχώρησης πέφτει κάτω από τα 460 εκατ. €, με το Δημόσιο να αναλαμβάνει παράλληλα σημαντικά κόστη.
Και όλα αυτά ενώ η «Εγνατία Οδός Α.Ε.» αποδυναμώνεται και το έμπειρο προσωπικό της απομακρύνεται από την επίβλεψη μιας κρίσιμης δημόσιας υποδομής.
Την ίδια στιγμή, οι χρήστες της Εγνατίας Οδού βιώνουν καθημερινά τεράστια ταλαιπωρία. Οι μονοδρομήσεις στις σήραγγες και οι ταχύτητες που δεν ξεπερνούν τα 60 km/h σε σημαντικά τμήματα της Οδού μετατρέπουν έναν σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, που κατασκευάστηκε με χρήματα των πολιτών, σε έναν δρόμο με χαρακτηριστικά επαρχιακής οδού, με σοβαρά ερωτήματα και για την οδική ασφάλεια.
Μια δημόσια υποδομή που πληρώθηκε από την κοινωνία παραδίδεται για 35 χρόνια σε ιδιώτη, τα διόδια εκτοξεύονται και το Δημόσιο συνεχίζει να πληρώνει για εργασίες, πιστοποιήσεις και αποζημιώσεις.
Και απέναντι σε όλα αυτά, το ΤΕΕ για ακόμη μία φορά σιωπά για την ασφάλεια των υποδομών, για τις τεχνικές προδιαγραφές, για τις δημόσιες επενδύσεις, για την τύχη των εργαζόμενων μηχανικών, για την παράδοση μιας κρίσιμης δημόσιας υποδομής σε ιδιώτη. Προφανώς, η σιωπή του ΤΕΕ δεν είναι ουδετερότητα. Είναι πολιτική επιλογή υπέρ των ξεπουλημάτων της δημόσιας περιουσίας και συνέχεια της πολιτικής της ΝΔ.
Ως ΑΡΑΓέΣ δεν θα αφήσουμε τις κρίσιμες υποδομές και το δημόσιο συμφέρον να αντιμετωπίζονται ως πεδίο κερδοφορίας των ιδιωτών.
Υποδομές στην υπηρεσία της κοινωνίας, όχι των ιδιωτικών κερδών.