Για το εργοδοτικό έγκλημα στην Βιολάντα και τις διαδικασίες αδειοδότησης εγκαταστάσεων και λειτουργίας επιχειρήσεων, σχετιζόμενες με την πυροπροστασία και την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους εργασίας
Έχουν περάσει σχεδόν είκοσι ημέρες από το έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα
Τρίκαλα, το οποίο κόστισε την ζωή σε πέντε γυναίκες, μητέρες μικρών παιδιών, και
καθημερινά αποκαλύπτονται οι εγκληματικές ευθύνες της εργοδοσίας, της κυβέρνησης,
της Περιφέρειας και των συμβαλλόμενων φορέων.
Οι ευθύνες της εργοδοσίας είναι τεράστιες και της κρατικής Νομοθεσίας που οδηγεί σε
ανύπαρκτους ελέγχους, επίσης.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Εταιριών
Ελλάδος (Ο.Σ.Ε.Τ.Ε.Ε.) το 2021 οι απώλειες ζωών από εργατικά ατυχήματα είχαν φτάσει
τις 201, ένας αριθμός συνεχώς αυξανόμενος ανά έτος. Η χώρα μας επισήμως
υποκαταγράφει τα εργατικά ατυχήματα εμφανίζοντας μια πλασματική εικόνα, την ίδια
στιγμή που συνεχώς νομοθετεί υπέρ των εργοδοτών επιμηκύνσεις του εργάσιμου
χρόνου που πάντα οδηγούν σε αύξηση των κινδύνων εργασίας.
Οι τεράστιες δυσκολίες που επίσης βάζουν κράτος και εργοδοσία στη λειτουργία
Σωματείων – ειδικά εργασιακών – που θα μπορούσαν να ελέγχουν και να διεκδικούν για
όλα τα προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων, αποθρασύνει τους εργοδότες
και στα ζητήματα ασφάλειας και υγιεινής.
Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως τα θέματα ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους
εργασίας, υποτιμούνται συστηματικά, τόσο από την εργοδοσία, όσο και από την
Πολιτεία. Η τελευταία δε, με την απόσυρση των επί τόπου αναγκαίων ελέγχων και
γενικότερα προέλεγχο αδειοδοτήσεων (πχ έκδοση οικοδομικών αδειών με ευθύνη
μηχανικού ή λειτουργία επιχειρήσεων με μια απλή γνωστοποίηση), δίνει το έναυσμα
στους εργοδότες να δρουν σε βάρος των εργαζομένων -πολλές φορές και των
σχετιζόμενων μηχανικών- και να ακυρώνουν ακόμα και δικλείδες προστασίας αυτών με
απώτερο σκοπό την αύξηση της κερδοφορία τους.
Ειδικά με το Ν.4442/16 και την αντικατάσταση της υποχρέωσης ελέγχου των
μεταποιητικών δραστηριοτήτων, από τις Διευθύνσεις Ανάπτυξης, με την απλή
γνωστοποίηση, η πλειονότητα των βιομηχανικών δραστηριοτήτων λειτουργεί χωρίς
έλεγχο και επαφίεται στην «καλή» θέληση των εργοδοτών. Αντίστοιχα με τον Ν.3982/11
έχει μειωθεί έως εξαφάνισης η υποχρέωση απασχόλησης Μηχανολόγων και
Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από την επίβλεψη λειτουργίας κρίσιμων εγκαταστάσεων. Οι
«απλοποιήσεις» αυτές στη διαδικασία αδειοδότησης και λειτουργίας κρίσιμων
εγκαταστάσεων μειώνουν αποδεδειγμένα την ασφάλεια και την περιβαλλοντική
προστασία, προκρίνοντας τα ιδιωτικά κέρδη.
Η πίεση έτσι μεταφέρεται στις ήδη υποστελεχωμένες υπηρεσίες, να λειτουργούν πρακτικά χωρίς νομική προστασία και μέσα, αποτελώντας ακόμη μια περίπτωση αποδόμησης του Δημόσιου Τομέα, όπου η απουσία ελέγχου λειτουργεί προς όφελος των συμφερόντων των επιχειρηματιών και σε βάρος της Ασφάλειας.
Ενδεικτικά, οι Επιθεωρητές Εργασίας μέσω του Συλλόγου τους αναφέρουν πως «τα παραπάνω δεν είναι ατυχίες αλλά αποτέλεσμα των 13ωρων ωραρίων και της εντατικοποίησης στην λογική του κέρδους των επιχειρήσεων που οδηγούν σε σωματική και ψυχική εξάντληση των εργαζομένων, της δραματικής υποστελέχωσης όλων των αρμόδιων Υπηρεσιών, της συνειδητής επιλογής της πολιτείας να μετατρέπει τον έλεγχο σε εξαίρεση.»
Έτσι, πολλά εργατικά ατυχήματα δεν καταγράφονται καν, ενώ η εντατικοποίηση, που προκαλεί κόπωση και πίεση στους χώρους δουλειάς αποτελούν τους παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα «ατυχημάτων». Τα δε Μέσα Ατομικής Προστασίας (ακόμα και στο Δημόσιο) αγνοούνται ή άλλες φορές δε χορηγούνται καν.
Αλλά και οι Μηχανικοί που εμπλέκονται με αδειοδοτήσεις ή ως Τεχνικοί Ασφαλείας σε επιχειρήσεις, οφείλουν να προστατεύουν την ασφάλεια των εργαζομένων πρώτα και κύρια, με αυστηρή τήρηση των κανονισμών, προτεραιότητα της ασφάλειας, έναντι των κερδών των επιχειρηματιών. Πρέπει να μάθουμε όλοι να λέμε όχι σε παράλογες και αντικανονικές παρεμβάσεις των εργοδοτών που επιβαρύνουν το περιβάλλον, μειώνουν την ασφάλεια, προκαλούν κινδύνους για τους εργαζόμενους ή τους χρήστες υποδομών και εγκαταστάσεων. Φυσικά απαιτείται η στήριξη της Πολιτείας για αυτό.
Ο θάνατος πέντε γυναικών στη «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» ήταν ένα προαναγγελθέν έγκλημα! Η ζωή και η ασφάλεια στους χώρους εργασίας δεν είναι διαπραγματεύσιμες.
Ως αγωνιζόμενοι μηχανικοί και εργαζόμενοι επιστήμονες, διεκδικούμε:
· πλήρη και ουσιαστική στελέχωση όλων των εμπλεκόμενων Υπηρεσιών (Επιθεωρήσεων Εργασίας, Διευθύνσεων Ανάπτυξης κλπ) για συνεχή, καθολικό και προληπτικό έλεγχο, των επιχειρήσεων. Υποχρεωτικοί έλεγχοι από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς
· πλήρη διερεύνηση του εργατικού ατυχήματος και απόδοση πραγματικών ευθυνών,
· κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, που μετατρέπουν σε λάστιχο τις ζωές των εργαζομένων και αυξάνουν τους κινδύνους για εργατικά ατυχήματα. Καταγραφή όλων των ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών και θεσμοθέτηση προληπτικών μέτρων.
· Σωματεία σε κάθε χώρο εργασίας. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.