Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης, την Τετάρτη 21/1 στις 9 π.μ. στα δικαστήρια Ευελπίδων, όπου συνεχίζεται η δίκη 23 διαδηλωτών από την μεγάλη διαδήλωση υπεράσπισης της δημόσιας εκπαίδευσης, ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία (ΟΠΠΙ), στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και την εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και της τότε Υπουργού Νίκης Κεραμέως.
Η διαδήλωση αυτή διοργανώθηκε από τους μαζικούς φορείς της ακαδημαϊκής και εν γένει της εκπαιδευτικής κοινότητας (φοιτητικούς συλλόγους, μαθητές, συλλόγους καθηγητών, συλλόγους γονέων και κηδεμόνων κτλ) καθώς και από σωματεία εργαζομένων.
Στο συλλαλητήριο, το οποίο ήταν ασφυκτικά επιτηρούμενο από τις αστυνομικές δυνάμεις καθ’ όλη τη διάρκειά του, χωρίς να έχει γίνει κανένα «επεισόδιο», άνδρες των ΜΑΤ και της ομάδας ΔΡΑΣΗ εξαπέλυσαν απρόκλητα επίθεση στους διαδηλωτές/-τριες, κάνοντας ρίψη χημικών και κροτίδων κρότου-λάμψης, με στόχο να τρομοκρατήσουν και να κάνουν συλλήψεις στο σωρό.
Το αποτέλεσμα αυτής της αναίτιας και ιδιαίτερα βίαιης επίθεσης ήταν πλήθος τραυματισμένων διαδηλωτών αλλά και 23 αναίτιες συλλήψεις, μεταξύ των οποίων και ο Φ.Σ., μέλος της ΑΡ.ΑΓ.Ε.Σ. και του ΤΕΕ, όπως και μέλη του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών. Τους συλληφθέντες βαρύνουν οι κατηγορίες της βίας κατά υπαλλήλων, της απείθειας, της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και της διατάραξης κοινής ειρήνης, το συνηθισμένο δηλαδή «πακέτο» πλημμελημάτων τα οποία βαρύνουν τους αγωνιστές και κατασκευάζει κατά την πάγια τακτική της η Ασφάλεια.
Χαρακτηριστικό της προχειρότητας και σαθρότητας (και) αυτού του κατηγορητηρίου αποτελεί τόσο το πλήθος των συλληφθέντων (23), όσο και η σύνθεση αυτών, αφού συνελήφθη τόσο ανήλικος τότε μαθητής, όσο και 60χρονος περαστικός ο οποίος παρενέβη διαμαρτυρόμενος μπροστά σε αναίτια και βίαιη σύλληψη και οδηγείται σε δίκη για… «απείθεια».
Οι κατασκευασμένες κατηγορίες αποτελούν προσπάθεια συγκάλυψης της τρομοκρατικής επίθεσης και της βίας που ασκήθηκε εκείνη την ημέρα από τις δυνάμεις καταστολής. Οι διώξεις διαδηλωτών (μελών φοιτητικών συλλόγων και εργαζομένων) που ασκούν το δικαίωμα στο συνέρχεσθαι αποτελούν πλήγμα στα κατακτημένα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες.
Η άγρια τότε επίθεση στο εκπαιδευτικό κίνημα και τους φορείς του δεν μπόρεσε να το κάμψει. Αντιθέτως η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποσύρει την πανεπιστημιακή αστυνομία και να μην την επαναφέρει ποτέ από τότε, ενώ η επιδίωξή της να μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε χώρους απόλυτου ελέγχου και επιτήρησης έχει παραμείνει ως τώρα ευσεβής πόθος αποδεικνύοντας πως τα κινήματα μπορούν να πετυχαίνουν νίκες σήμερα κάτω ακόμα και από την πιο άγρια καταστολή.
Να αποσυρθούν όλες οι άδικες κατασκευασμένες κατηγορίες από το μέλος της ΑΡΑΓΕΣ Φ.Σ. καθώς και από όλους τους υπόλοιπους διαδηλωτές!